Conjugaison du verbe prodiguer
Prodiguer est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | prodigue |
|---|
| tu | prodigues |
|---|
| il | prodigue |
|---|
| nous | prodiguons |
|---|
| vous | prodiguez |
|---|
| ils | prodiguent |
|---|
Passé composé
| j' | ai prodigué |
|---|
| tu | as prodigué |
|---|
| il | a prodigué |
|---|
| nous | avons prodigué |
|---|
| vous | avez prodigué |
|---|
| ils | ont prodigué |
|---|
Imparfait
| je | prodiguais |
|---|
| tu | prodiguais |
|---|
| il | prodiguait |
|---|
| nous | prodiguions |
|---|
| vous | prodiguiez |
|---|
| ils | prodiguaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais prodigué |
|---|
| tu | avais prodigué |
|---|
| il | avait prodigué |
|---|
| nous | avions prodigué |
|---|
| vous | aviez prodigué |
|---|
| ils | avaient prodigué |
|---|
Passé simple
| je | prodiguai |
|---|
| tu | prodiguas |
|---|
| il | prodigua |
|---|
| nous | prodiguâmes |
|---|
| vous | prodiguâtes |
|---|
| ils | prodiguèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus prodigué |
|---|
| tu | eus prodigué |
|---|
| il | eut prodigué |
|---|
| nous | eûmes prodigué |
|---|
| vous | eûtes prodigué |
|---|
| ils | eurent prodigué |
|---|
Futur simple
| je | prodiguerai |
|---|
| tu | prodigueras |
|---|
| il | prodiguera |
|---|
| nous | prodiguerons |
|---|
| vous | prodiguerez |
|---|
| ils | prodigueront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai prodigué |
|---|
| tu | auras prodigué |
|---|
| il | aura prodigué |
|---|
| nous | aurons prodigué |
|---|
| vous | aurez prodigué |
|---|
| ils | auront prodigué |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | prodigue |
|---|
| que tu | prodigues |
|---|
| qu'il | prodigue |
|---|
| que nous | prodiguions |
|---|
| que vous | prodiguiez |
|---|
| qu'ils | prodiguent |
|---|
Passé
| que j' | aie prodigué |
|---|
| que tu | aies prodigué |
|---|
| qu'il | ait prodigué |
|---|
| que nous | ayons prodigué |
|---|
| que vous | ayez prodigué |
|---|
| qu'ils | aient prodigué |
|---|
Imparfait
| que je | prodiguasse |
|---|
| que tu | prodiguasses |
|---|
| qu'il | prodiguât |
|---|
| que nous | prodiguassions |
|---|
| que vous | prodiguassiez |
|---|
| qu'ils | prodiguassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse prodigué |
|---|
| que tu | eusses prodigué |
|---|
| qu'il | eût prodigué |
|---|
| que nous | eussions prodigué |
|---|
| que vous | eussiez prodigué |
|---|
| qu'ils | eussent prodigué |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | prodiguerais |
|---|
| tu | prodiguerais |
|---|
| il | prodiguerait |
|---|
| nous | prodiguerions |
|---|
| vous | prodigueriez |
|---|
| ils | prodigueraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais prodigué |
|---|
| tu | aurais prodigué |
|---|
| il | aurait prodigué |
|---|
| nous | aurions prodigué |
|---|
| vous | auriez prodigué |
|---|
| ils | auraient prodigué |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse prodigué |
|---|
| tu | eusses prodigué |
|---|
| il | eût prodigué |
|---|
| nous | eussions prodigué |
|---|
| vous | eussiez prodigué |
|---|
| ils | eussent prodigué |
|---|
Impératif
Présent
| prodigue |
| prodiguons |
| prodiguez |
Passé
| aie prodigué |
| ayons prodigué |
| ayez prodigué |
Participe
Passé
| masculin singulier | prodigué |
|---|
| féminin singulier | prodiguée |
|---|
| masculin pluriel | prodigués |
|---|
| féminin pluriel | prodiguées |
|---|
| composé | ayant prodigué |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais prodiguer |
|---|
| tu | vas prodiguer |
|---|
| il | va prodiguer |
|---|
| nous | allons prodiguer |
|---|
| vous | allez prodiguer |
|---|
| ils | vont prodiguer |
|---|
Passé récent
| je | viens de prodiguer |
|---|
| tu | viens de prodiguer |
|---|
| il | vient de prodiguer |
|---|
| nous | venons de prodiguer |
|---|
| vous | venez de prodiguer |
|---|
| ils | viennent de prodiguer |
|---|
Verbes proches de prodiguer