Conjugaison du verbe étinceler
Étinceler est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| j' | étincelle |
|---|
| tu | étincelles |
|---|
| il | étincelle |
|---|
| nous | étincelons |
|---|
| vous | étincelez |
|---|
| ils | étincellent |
|---|
Passé composé
| j' | ai étincelé |
|---|
| tu | as étincelé |
|---|
| il | a étincelé |
|---|
| nous | avons étincelé |
|---|
| vous | avez étincelé |
|---|
| ils | ont étincelé |
|---|
Imparfait
| j' | étincelais |
|---|
| tu | étincelais |
|---|
| il | étincelait |
|---|
| nous | étincelions |
|---|
| vous | étinceliez |
|---|
| ils | étincelaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais étincelé |
|---|
| tu | avais étincelé |
|---|
| il | avait étincelé |
|---|
| nous | avions étincelé |
|---|
| vous | aviez étincelé |
|---|
| ils | avaient étincelé |
|---|
Passé simple
| j' | étincelai |
|---|
| tu | étincelas |
|---|
| il | étincela |
|---|
| nous | étincelâmes |
|---|
| vous | étincelâtes |
|---|
| ils | étincelèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus étincelé |
|---|
| tu | eus étincelé |
|---|
| il | eut étincelé |
|---|
| nous | eûmes étincelé |
|---|
| vous | eûtes étincelé |
|---|
| ils | eurent étincelé |
|---|
Futur simple
| j' | étincellerai |
|---|
| tu | étincelleras |
|---|
| il | étincellera |
|---|
| nous | étincellerons |
|---|
| vous | étincellerez |
|---|
| ils | étincelleront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai étincelé |
|---|
| tu | auras étincelé |
|---|
| il | aura étincelé |
|---|
| nous | aurons étincelé |
|---|
| vous | aurez étincelé |
|---|
| ils | auront étincelé |
|---|
Subjonctif
Présent
| que j' | étincelle |
|---|
| que tu | étincelles |
|---|
| qu'il | étincelle |
|---|
| que nous | étincelions |
|---|
| que vous | étinceliez |
|---|
| qu'ils | étincellent |
|---|
Passé
| que j' | aie étincelé |
|---|
| que tu | aies étincelé |
|---|
| qu'il | ait étincelé |
|---|
| que nous | ayons étincelé |
|---|
| que vous | ayez étincelé |
|---|
| qu'ils | aient étincelé |
|---|
Imparfait
| que j' | étincelasse |
|---|
| que tu | étincelasses |
|---|
| qu'il | étincelât |
|---|
| que nous | étincelassions |
|---|
| que vous | étincelassiez |
|---|
| qu'ils | étincelassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse étincelé |
|---|
| que tu | eusses étincelé |
|---|
| qu'il | eût étincelé |
|---|
| que nous | eussions étincelé |
|---|
| que vous | eussiez étincelé |
|---|
| qu'ils | eussent étincelé |
|---|
Conditionnel
Présent
| j' | étincellerais |
|---|
| tu | étincellerais |
|---|
| il | étincellerait |
|---|
| nous | étincellerions |
|---|
| vous | étincelleriez |
|---|
| ils | étincelleraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais étincelé |
|---|
| tu | aurais étincelé |
|---|
| il | aurait étincelé |
|---|
| nous | aurions étincelé |
|---|
| vous | auriez étincelé |
|---|
| ils | auraient étincelé |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse étincelé |
|---|
| tu | eusses étincelé |
|---|
| il | eût étincelé |
|---|
| nous | eussions étincelé |
|---|
| vous | eussiez étincelé |
|---|
| ils | eussent étincelé |
|---|
Impératif
Présent
| étincelle |
| étincelons |
| étincelez |
Passé
| aie étincelé |
| ayons étincelé |
| ayez étincelé |
Participe
Passé
| masculin singulier | étincelé |
|---|
| féminin singulier | étincelé |
|---|
| masculin pluriel | étincelé |
|---|
| féminin pluriel | étincelé |
|---|
| composé | ayant étincelé |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais étinceler |
|---|
| tu | vas étinceler |
|---|
| il | va étinceler |
|---|
| nous | allons étinceler |
|---|
| vous | allez étinceler |
|---|
| ils | vont étinceler |
|---|
Passé récent
| je | viens d'étinceler |
|---|
| tu | viens d'étinceler |
|---|
| il | vient d'étinceler |
|---|
| nous | venons d'étinceler |
|---|
| vous | venez d'étinceler |
|---|
| ils | viennent d'étinceler |
|---|
Verbes proches de étinceler