Conjugaison du verbe discourir
Discourir est un verbe du 3e groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | discours |
|---|
| tu | discours |
|---|
| il | discourt |
|---|
| nous | discourons |
|---|
| vous | discourez |
|---|
| ils | discourent |
|---|
Passé composé
| j' | ai discouru |
|---|
| tu | as discouru |
|---|
| il | a discouru |
|---|
| nous | avons discouru |
|---|
| vous | avez discouru |
|---|
| ils | ont discouru |
|---|
Imparfait
| je | discourais |
|---|
| tu | discourais |
|---|
| il | discourait |
|---|
| nous | discourions |
|---|
| vous | discouriez |
|---|
| ils | discouraient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais discouru |
|---|
| tu | avais discouru |
|---|
| il | avait discouru |
|---|
| nous | avions discouru |
|---|
| vous | aviez discouru |
|---|
| ils | avaient discouru |
|---|
Passé simple
| je | discourus |
|---|
| tu | discourus |
|---|
| il | discourut |
|---|
| nous | discourûmes |
|---|
| vous | discourûtes |
|---|
| ils | discoururent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus discouru |
|---|
| tu | eus discouru |
|---|
| il | eut discouru |
|---|
| nous | eûmes discouru |
|---|
| vous | eûtes discouru |
|---|
| ils | eurent discouru |
|---|
Futur simple
| je | discourrai |
|---|
| tu | discourras |
|---|
| il | discourra |
|---|
| nous | discourrons |
|---|
| vous | discourrez |
|---|
| ils | discourront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai discouru |
|---|
| tu | auras discouru |
|---|
| il | aura discouru |
|---|
| nous | aurons discouru |
|---|
| vous | aurez discouru |
|---|
| ils | auront discouru |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | discoure |
|---|
| que tu | discoures |
|---|
| qu'il | discoure |
|---|
| que nous | discourions |
|---|
| que vous | discouriez |
|---|
| qu'ils | discourent |
|---|
Passé
| que j' | aie discouru |
|---|
| que tu | aies discouru |
|---|
| qu'il | ait discouru |
|---|
| que nous | ayons discouru |
|---|
| que vous | ayez discouru |
|---|
| qu'ils | aient discouru |
|---|
Imparfait
| que je | discourusse |
|---|
| que tu | discourusses |
|---|
| qu'il | discourût |
|---|
| que nous | discourussions |
|---|
| que vous | discourussiez |
|---|
| qu'ils | discourussent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse discouru |
|---|
| que tu | eusses discouru |
|---|
| qu'il | eût discouru |
|---|
| que nous | eussions discouru |
|---|
| que vous | eussiez discouru |
|---|
| qu'ils | eussent discouru |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | discourrais |
|---|
| tu | discourrais |
|---|
| il | discourrait |
|---|
| nous | discourrions |
|---|
| vous | discourriez |
|---|
| ils | discourraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais discouru |
|---|
| tu | aurais discouru |
|---|
| il | aurait discouru |
|---|
| nous | aurions discouru |
|---|
| vous | auriez discouru |
|---|
| ils | auraient discouru |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse discouru |
|---|
| tu | eusses discouru |
|---|
| il | eût discouru |
|---|
| nous | eussions discouru |
|---|
| vous | eussiez discouru |
|---|
| ils | eussent discouru |
|---|
Impératif
Présent
| discours |
| discourons |
| discourez |
Passé
| aie discouru |
| ayons discouru |
| ayez discouru |
Participe
Passé
| masculin singulier | discouru |
|---|
| féminin singulier | discouru |
|---|
| masculin pluriel | discouru |
|---|
| féminin pluriel | discouru |
|---|
| composé | ayant discouru |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais discourir |
|---|
| tu | vas discourir |
|---|
| il | va discourir |
|---|
| nous | allons discourir |
|---|
| vous | allez discourir |
|---|
| ils | vont discourir |
|---|
Passé récent
| je | viens de discourir |
|---|
| tu | viens de discourir |
|---|
| il | vient de discourir |
|---|
| nous | venons de discourir |
|---|
| vous | venez de discourir |
|---|
| ils | viennent de discourir |
|---|
Verbes proches de discourir