Conjugaison du verbe convoiter
Convoiter est un verbe du 1er groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | convoite |
|---|
| tu | convoites |
|---|
| il | convoite |
|---|
| nous | convoitons |
|---|
| vous | convoitez |
|---|
| ils | convoitent |
|---|
Passé composé
| j' | ai convoité |
|---|
| tu | as convoité |
|---|
| il | a convoité |
|---|
| nous | avons convoité |
|---|
| vous | avez convoité |
|---|
| ils | ont convoité |
|---|
Imparfait
| je | convoitais |
|---|
| tu | convoitais |
|---|
| il | convoitait |
|---|
| nous | convoitions |
|---|
| vous | convoitiez |
|---|
| ils | convoitaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais convoité |
|---|
| tu | avais convoité |
|---|
| il | avait convoité |
|---|
| nous | avions convoité |
|---|
| vous | aviez convoité |
|---|
| ils | avaient convoité |
|---|
Passé simple
| je | convoitai |
|---|
| tu | convoitas |
|---|
| il | convoita |
|---|
| nous | convoitâmes |
|---|
| vous | convoitâtes |
|---|
| ils | convoitèrent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus convoité |
|---|
| tu | eus convoité |
|---|
| il | eut convoité |
|---|
| nous | eûmes convoité |
|---|
| vous | eûtes convoité |
|---|
| ils | eurent convoité |
|---|
Futur simple
| je | convoiterai |
|---|
| tu | convoiteras |
|---|
| il | convoitera |
|---|
| nous | convoiterons |
|---|
| vous | convoiterez |
|---|
| ils | convoiteront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai convoité |
|---|
| tu | auras convoité |
|---|
| il | aura convoité |
|---|
| nous | aurons convoité |
|---|
| vous | aurez convoité |
|---|
| ils | auront convoité |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | convoite |
|---|
| que tu | convoites |
|---|
| qu'il | convoite |
|---|
| que nous | convoitions |
|---|
| que vous | convoitiez |
|---|
| qu'ils | convoitent |
|---|
Passé
| que j' | aie convoité |
|---|
| que tu | aies convoité |
|---|
| qu'il | ait convoité |
|---|
| que nous | ayons convoité |
|---|
| que vous | ayez convoité |
|---|
| qu'ils | aient convoité |
|---|
Imparfait
| que je | convoitasse |
|---|
| que tu | convoitasses |
|---|
| qu'il | convoitât |
|---|
| que nous | convoitassions |
|---|
| que vous | convoitassiez |
|---|
| qu'ils | convoitassent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse convoité |
|---|
| que tu | eusses convoité |
|---|
| qu'il | eût convoité |
|---|
| que nous | eussions convoité |
|---|
| que vous | eussiez convoité |
|---|
| qu'ils | eussent convoité |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | convoiterais |
|---|
| tu | convoiterais |
|---|
| il | convoiterait |
|---|
| nous | convoiterions |
|---|
| vous | convoiteriez |
|---|
| ils | convoiteraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais convoité |
|---|
| tu | aurais convoité |
|---|
| il | aurait convoité |
|---|
| nous | aurions convoité |
|---|
| vous | auriez convoité |
|---|
| ils | auraient convoité |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse convoité |
|---|
| tu | eusses convoité |
|---|
| il | eût convoité |
|---|
| nous | eussions convoité |
|---|
| vous | eussiez convoité |
|---|
| ils | eussent convoité |
|---|
Impératif
Présent
| convoite |
| convoitons |
| convoitez |
Passé
| aie convoité |
| ayons convoité |
| ayez convoité |
Participe
Passé
| masculin singulier | convoité |
|---|
| féminin singulier | convoitée |
|---|
| masculin pluriel | convoités |
|---|
| féminin pluriel | convoitées |
|---|
| composé | ayant convoité |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais convoiter |
|---|
| tu | vas convoiter |
|---|
| il | va convoiter |
|---|
| nous | allons convoiter |
|---|
| vous | allez convoiter |
|---|
| ils | vont convoiter |
|---|
Passé récent
| je | viens de convoiter |
|---|
| tu | viens de convoiter |
|---|
| il | vient de convoiter |
|---|
| nous | venons de convoiter |
|---|
| vous | venez de convoiter |
|---|
| ils | viennent de convoiter |
|---|
Verbes proches de convoiter