Conjugaison du verbe brunir
Brunir est un verbe du 2e groupe qui se conjugue avec l'auxiliaire avoir. Retrouvez ci-dessous sa conjugaison complète : indicatif, subjonctif, conditionnel, impératif, participe, infinitif, gérondif, ainsi que les tournures usuelles (futur proche, passé récent).
Indicatif
Présent
| je | brunis |
|---|
| tu | brunis |
|---|
| il | brunit |
|---|
| nous | brunissons |
|---|
| vous | brunissez |
|---|
| ils | brunissent |
|---|
Passé composé
| j' | ai bruni |
|---|
| tu | as bruni |
|---|
| il | a bruni |
|---|
| nous | avons bruni |
|---|
| vous | avez bruni |
|---|
| ils | ont bruni |
|---|
Imparfait
| je | brunissais |
|---|
| tu | brunissais |
|---|
| il | brunissait |
|---|
| nous | brunissions |
|---|
| vous | brunissiez |
|---|
| ils | brunissaient |
|---|
Plus-que-parfait
| j' | avais bruni |
|---|
| tu | avais bruni |
|---|
| il | avait bruni |
|---|
| nous | avions bruni |
|---|
| vous | aviez bruni |
|---|
| ils | avaient bruni |
|---|
Passé simple
| je | brunis |
|---|
| tu | brunis |
|---|
| il | brunit |
|---|
| nous | brunîmes |
|---|
| vous | brunîtes |
|---|
| ils | brunirent |
|---|
Passé antérieur
| j' | eus bruni |
|---|
| tu | eus bruni |
|---|
| il | eut bruni |
|---|
| nous | eûmes bruni |
|---|
| vous | eûtes bruni |
|---|
| ils | eurent bruni |
|---|
Futur simple
| je | brunirai |
|---|
| tu | bruniras |
|---|
| il | brunira |
|---|
| nous | brunirons |
|---|
| vous | brunirez |
|---|
| ils | bruniront |
|---|
Futur antérieur
| j' | aurai bruni |
|---|
| tu | auras bruni |
|---|
| il | aura bruni |
|---|
| nous | aurons bruni |
|---|
| vous | aurez bruni |
|---|
| ils | auront bruni |
|---|
Subjonctif
Présent
| que je | brunisse |
|---|
| que tu | brunisses |
|---|
| qu'il | brunisse |
|---|
| que nous | brunissions |
|---|
| que vous | brunissiez |
|---|
| qu'ils | brunissent |
|---|
Passé
| que j' | aie bruni |
|---|
| que tu | aies bruni |
|---|
| qu'il | ait bruni |
|---|
| que nous | ayons bruni |
|---|
| que vous | ayez bruni |
|---|
| qu'ils | aient bruni |
|---|
Imparfait
| que je | brunisse |
|---|
| que tu | brunisses |
|---|
| qu'il | brunît |
|---|
| que nous | brunissions |
|---|
| que vous | brunissiez |
|---|
| qu'ils | brunissent |
|---|
Plus-que-parfait
| que j' | eusse bruni |
|---|
| que tu | eusses bruni |
|---|
| qu'il | eût bruni |
|---|
| que nous | eussions bruni |
|---|
| que vous | eussiez bruni |
|---|
| qu'ils | eussent bruni |
|---|
Conditionnel
Présent
| je | brunirais |
|---|
| tu | brunirais |
|---|
| il | brunirait |
|---|
| nous | brunirions |
|---|
| vous | bruniriez |
|---|
| ils | bruniraient |
|---|
Passé première forme
| j' | aurais bruni |
|---|
| tu | aurais bruni |
|---|
| il | aurait bruni |
|---|
| nous | aurions bruni |
|---|
| vous | auriez bruni |
|---|
| ils | auraient bruni |
|---|
Passé deuxième forme
| j' | eusse bruni |
|---|
| tu | eusses bruni |
|---|
| il | eût bruni |
|---|
| nous | eussions bruni |
|---|
| vous | eussiez bruni |
|---|
| ils | eussent bruni |
|---|
Impératif
Présent
| brunis |
| brunissons |
| brunissez |
Passé
| aie bruni |
| ayons bruni |
| ayez bruni |
Participe
Passé
| masculin singulier | bruni |
|---|
| féminin singulier | brunie |
|---|
| masculin pluriel | brunis |
|---|
| féminin pluriel | brunies |
|---|
| composé | ayant bruni |
|---|
Infinitif
Gérondif
Tournure de phrase
Futur proche
| je | vais brunir |
|---|
| tu | vas brunir |
|---|
| il | va brunir |
|---|
| nous | allons brunir |
|---|
| vous | allez brunir |
|---|
| ils | vont brunir |
|---|
Passé récent
| je | viens de brunir |
|---|
| tu | viens de brunir |
|---|
| il | vient de brunir |
|---|
| nous | venons de brunir |
|---|
| vous | venez de brunir |
|---|
| ils | viennent de brunir |
|---|
Verbes proches de brunir